تا حالا فکر کردی با خودت؟

میدوونی چیه؟ ما راه خیلی سختیو انتخاب کردیم ، شایدم ناخواسته بوده ، ولی مهم اینه که آلان یه شیعه ایم. شیعه یودن اصلا کار آسونی نیست ، حضرت امیر (ع) توو یه یکی از سخنانشون فرمودن : << هرکس ما اهل بیت پیامبر (ص) را دوست بدارد ، پس باید فقر را چون لباس رویین بپذیرد >> یعنی باید خودمونو

آماده ی همه جور محرومیت بکنیم.  ماکه این کاره نیستیم ، این حرفا توو مغزمونم نمیگنجه چه برسه بهش عمل کنیم ، همین نمازمونو هم اگه سروقت بخونیم شاهکار کردیم ، ولی خیلی حیفه ، فک کن : خدا یه دریای رحمت داره به چه گندگی ، من و تو هم تووش شناوریم ، ولی میدوونی مثل چی میمونیم؟ عین یه تووپه گرد که هر کاریش کنی یه قطره ازوون رحمته و آبه تووش نمیره . همیشه تووش خالی میمونه نا وقتی که بخوره به یه تخته سنگو برای همیشه  بره کف دریا.  میدونم هممون وقتی ازین حرفا میشنویم مخمون جوش میاره ، سرمونو میندازیم پایین ، یه آآآآه میکشیم به چه گندگی ، ولی چه فایده؟ تا اراده نکنیم همینی که هستیم میمونیم.

دوس دارم کاری کنم تا هرکی یه سر به اینجا میزنه بی نسیب نره بیروون ، فقط یه مشکلی وجود داره اونم اینه که یه خورده دیر به دیر شاید مطلب بزارم ، اما سعی میکنم تا اونجایی که میشه زود زود بیام . دوتا دل گرمی هم بیشتر واسه ی ادامه ی کارم ندارم ، یکی خدا ، یکی هم تویی که داری اینو میخونی . پس بهم نشون بده که میخوونی...

دروود بر تمام پیروان راه حق

با امید به انجام رساندن خدمتی شایسته در راه آگاهی بخشیدن به شیعیان اهل تفکر، اولین قدم را یا اتکا به یه گانه معبود هستی ، که هرچه هست و خواهد بود از اوست بر میدارم ، و امید وارم توان افزودن ذره ای از کمال و معرفت ائمه اطهار( ع ) را ،  هرچند کوچک  ، برای آشنایی بیشتر خلق الله به آن بزرگواران داشته باشم.